Mutant insanlar ve gerçek insanlar ayrımı
yapıyor kitap. Mutant yani biz. Taştan kentlerde yaşayan, alabildiğine mutsuz, sevgisiz, kirli düşüncelerle dolu, çoğunlukla yaşama amacı olmayan, yıllarca çalışsa da yol kat edemeyen insanlar.

Evet mutantız çünkü özümüzle olan bütün bağlarımız kopmuş. Maddi güzellikler peşinde koşarak tükettiğimiz hayatımız bizi gerçeklikten soyutlamış.. Gercek insanlar var birde. Yurtları çöl olan, doğayla iç içe, her zaman mutlu ve güler yüzlü, sevgi dolu, saklayacak bir şeyleri olmayan, geçici eşyalara bağlanmayan, boşa yaşamayan insanlar. Gerçek insan onlar evet. Gerçekler çünkü özleriyle iç içeler ve özlerinden bir nebze olsun kopmamışlar.
50 yaşında olan bir kadın, kendisine ödül verileceğini zannederek uzun bir yola çıkıyor. En pahalı giysileri giyiniyor, güzel takılarla süsleniyor, son modaya uygun yapıyor saçlarını ve makyajla kendini güzel hissediyor.

Umduğu gibi bir ödül vermiyor onu yanlarına çağıran Aborijinler, ona umduğundan kat be kat büyük bir ödül veriyorlar. Ve 50 yaşına kadar gerçekten yaşamamış olan bu kadın, 3 dolunay sürede gerçekten yaşamanın tadına ve zevkine varıyor.

Kitap hayal ile gerçek arasında gidip geliyor. Okurken içinde bulunduğumuz bu yaşamın ne kadar keyifsiz, ruhsuz ve boş olduğunu hissediyorsunuz ancak aborjinlerin hayatının gerçek olabileceğine ise şaşırıyorsunuz. Şiddetle tavsiye ederim. Şimdiden keyifli okumalar diliyorum. Selam ve dua ile.